Brussels, Belgium

Osteoporose

Osteoporose

Osteoporose houdt hoofdzakelijk verband met de veroudering van het individu en treft vrouwen vaker dan mannen. Geschat wordt dat tegen de leeftijd van 65 jaar meer dan een derde van de vrouwen osteoporose zal ontwikkelen en bij patiënten van 80 jaar en ouder kan dit percentage oplopen tot 70%.

Vrouwen zijn door hun oestrogene hormonale toestand relatief beschermd tegen osteoporose tot ze in de menopauze komen. Op dat moment daalt hun geslachtshormoonspiegel sterk en neemt de bescherming die zij tot dan toe tegen osteoporose genoten, snel af. Niet alleen het risico op osteoporose neemt bij deze vrouwen toe, maar ook het risico op osteoporotische breuken.

Bot is een dynamische structuur die in de loop van de tijd verandert, afhankelijk van geslacht, leeftijd en lichaamsbeweging. Zo hebben sedentaire mensen zonder enige lichaamsbeweging een hoger risico op het ontwikkelen van osteoporose dan mensen die lichamelijk actief zijn. In sommige gevallen kan osteoporose ook worden veroorzaakt door geneesmiddelen zoals corticosteroïden.

Artsen kunnen de graad van osteoporose beoordelen door de mineralisatie van de botten van hun patiënten te berekenen. Dit wordt gedaan met behulp van een apparaat dat een botdensitometer wordt genoemd, die röntgenstralen van lage intensiteit gebruikt om de absorptie van deze stralen door de botten te berekenen en indirect de sterkte van de botten te meten. De door een botdensitometer gemeten waarde wordt botmineraaldichtheid of BMD genoemd. Metingen met een botdensitometer worden meestal verricht aan de lendenwervels en de nek van het dijbeen. De resultaten worden vervolgens vergeleken met gegevens van een normale populatie en een populatie van dezelfde leeftijd als de onderzochte persoon.

Normal and with osteoporosis. (3D)

Naast deze BMD-meting is er een door de WHO gevalideerd algoritme, de FRAX-index (Fracture Risk Assessment Tool), dat niet alleen rekening houdt met de BMD, maar ook met het geslacht en de leeftijd van de patiënt, de voorgeschiedenis van fracturen en andere factoren. Deze index zal uiteindelijk helpen om het risico op fracturen beter te bepalen en zich dus beter te richten op patiënten die mogelijk een meer aangepaste behandeling nodig hebben.

Behandeling

Er zijn verschillende therapeutische benaderingen van osteoporose en de eerste die moet worden toegepast is uiteraard de preventie van deze ziekte en van het risico op breuken. Deze preventie houdt vooral een betere levensstijl in (minder alcoholgebruik, niet roken en voortzetting van de lichaamsbeweging). Aangezien botten dynamisch van aard zijn en niet vast of statisch, helpt het handhaven van de lichaamsbeweging, zelfs op oudere leeftijd, de botstructuur voortdurend te versterken en de demineralisatie tegen te gaan die gepaard gaat met de veroudering van de botten.

Calcium- en vitamine D-supplementen kunnen ook worden aangeboden in geval van een tekort.

Ten slotte zijn er een aantal specifieke geneesmiddelen die uw arts u kan geven en die tot doel hebben de botstructuur kunstmatig te versterken en het risico op osteoporotische breuken aanzienlijk te verminderen. Sommige van deze geneesmiddelen behoren tot de familie van de bisfonaten, die vaak als eerstelijnstherapie worden gebruikt als er geen contra-indicaties zijn.

Referenties :

Philip Sambrook, Cyrus Cooper. Osteoporosis. Lancet. 2006. Jun 17; 367

Dennis M Black, Clifford J Rosen. Clinical practice. Postmenopausal Osteoporosis. NEJM. 2016. 374(3):254-62.

Ensrud KE, Crandall CJ. Osteoporosis. Ann Intern Med. 2017. 167(3):ITC17-32

Related Posts